Zout. Laat zich flauwe spijze eten zonder zout, of is er smaak aan eiwit? (Job 6:6)

Miljoenen mensen over de hele wereld hebben jarenlang op doktersadvies een zoutarm dieet gevolgd. Genoegen nemen met een flauwe hap omdat je hoge bloeddruk hebt. Lekker is anders, maar ja, het moet maar. Volgens een artikel in Elsevier (nr. 29/24 juli, 1999) is dit no maar de vraag, want onderzoek heeft uitgewezen dat een zoutarm dieet maar bij éénderde van de patiënten een (gering) bloeddrukverlagend effect heeft. Bij éénderde van de patiënten gaat de bloeddruk zelfs omhoog en bij éénderde is in het geheel geen effect te bespeuren. Nou daar sta je dan, heb je trouw de aanwijzingen van de dokter opgevolgd en blijkt het misschien helemaal voor niks te zijn geweest.

Je bent wat je eet. (Althans, zo is de uitdrukking). Dit zou betekenen dat al deze miljoenen patiënten bijzonder flauwe mensen zouden zijn. Terwijl Jezus nou juist gezegd heeft dat we het zout der aarde moeten zijn. Waarom nou juist zout? Als je willekeurig wat mensen zou vragen wat de meest elementaire voedingsstof is, zijn er waarschijnlijk maar weinigen die het eerst aan zout denken. Ik zou water als eerste noemen. Terwijl ik dit zit te typen vallen de mussen zowat dood van het dak door de hitte en heb ik een fles water naast mij staan om mijn dorst te lessen, maar een zoutpot is in geen velden of wegen te bekennen. Toch is zout wel degelijk belangrijk, zoals iedere woestijnreiziger u kan vertellen. Veldslagen zijn verloren door gebrek aan zout.

Maar behalve dat zout belangrijk is voor ons lichaam, heeft het ook een smaakmakende kwaliteit. Ik moet net als Job niet denken aan een eitje zonder zout. Heeft u weleens brood gebakken en het zout vergeten? Nou dan weet u net als ik dat het dan echt niet te eten is. Zout geeft smaak. Zout heeft pit. Onze God houdt ook niet van zouteloosheid. In Lev 2:13 zegt God nadrukkelijk dat de spijsoffers gezouten moeten worden. Het zout is een teken van het verbond dat God heeft met zijn kinderen. Onze God wil geen flauwe relatie met ons maar een verbond waar pit in zit.

Toen Jezus ons aanspoorde om het zout der aarde te zijn, was dat niet zomaar een leuke beeldspraak. Nee, wij moeten smaakmakers zijn, net zo elementair als het zoutvaatje op tafel. Wij zouden voorop moeten lopen en trendsetters moeten zijn, waar mensen naar kijken omdat wij weten hoe het leven ten volle te leven.

Zout is behalve smaakmakend ook bederfwerend. Volgens Col 4:6 wordt zelfs ons spreken aangenaam met een korreltje zout. Als wandelende zoutvaatjes zouden we bederf tegen moeten gaan.. Maar als ik kijk naar de kerk en de politiek, dan mogen we best wat kwistiger met de zoutpot om gaan. Of zou de bloeddruk dan toch teveel gaan stijgen? Volgens Elsevier helpt gezond eten en wat meer bewegen. Ik vraag me af of dat voldoende is.

Lechaim. Greet Flippo